Effe lekker uitwaaien in het park in Amsterdam in mijn eentje

Op een van die ongewoon zachte dagen in mei, liep ik op een zondagmorgen door het park in Mokum. Het was nog heel vroeg, want dan is het op zijn mooist.

De sluiers ochtendnevel waren aan het scheuren en flarden zon begonnen door te breken. Vervolgens is het net of je opnieuw ontwaakt en de nachtneveldeken van je af laat smelten.

Ik liep helemaal door tot de Vossius, want daar zowat bij het eindpunt, wist ik staat een bank op een open plaats en volgens mij goed in de zon. Mijn passen versnelden zich, omdat dat vooruitzicht trok mij reuze aan. Aankomend om de bocht van het laantje bleef ik verbaasd en een beetje sip staan.

Het bankje was bezet.

Een bejaarde man van bij benadering zeventig jaar zat er op met aan de ene kant naast zich een bruine gleufhoed en aan de andere kant een bouquet bloemen. Let wel, het was half acht op een zondagochtend en dat bankje was bezet.
clip-on zonnebril
Het zonlicht liet zijn schedel fonkelen. Hij had een enorm groot harses, eigenlijk een heel erg groot hoofd. Een knoepert van een harses. Zijn hoedenmaat zou zo eens maat fietstas kunnen zijn. Hij zat voorover, met zijn ellebogen op de knieen.

Zonder er bij na te denken ging ik op de nog resterende vrije bankruimte zitten.

Hij draaide even de kop naar me toe en gedachteloos schoof hij de bos bloemen dichter naar hem toe. Het leek wel of hij bevreesd was dat ik er op zou gaan zitten, of dat ik ze zou afpakken of wilde hij plaats maken, zodat ik kon zitten? Zijn hand bleef in ieder geval op de mooi uitzienderuiker liggen. Roze roosjes met wat Gipskruid

Hij keek mij aan en zijn ogen en neus lieten zien, dat hij de afgelopen vijftig jaar grote investeringen gedaan had in de plaatselijke horeca.

"Die zijn voor m'n dochter," zei hij.

"Prachtig," zei ik," rozen."

"Die woont hiero achter," Een afgebrokkelde duimnagel wees over zijn schouder waar hij bedoelde.

"Is ze jarig?" vroeg ik.

Hij staarde me opnieuw aan en trok een wenkbrauw omhoog. "Wie?," vroeg hij.

"Je dochter," zei ik.

"Nee," klonk het hees en slepend," nee, die is niet jarig '.

Hij zweeg en met zijn grote harses keek die weer naar de grond.

"Nee,…..die is niet jarig," zuchtte die.

Hij zat duidelijk met iets in zijn maagHij zat ergens mee, dat was wel te zien en er groeide nieuwsgierigheid in mij, maar om niet brutaal te lijken besloot ik vervolgens geen vragen te stellen.

"Die blomme benne nog voor 14 dagen terug..," begon hij, "ja kijk, je denkt welderis, nou benne ze groot en kenne ze voor dr lui-eigen zorgen, maar nee hoor, (meer informatie) vader mot nog regelmatig inspringen. Vader ken je de wasbak effe make, pa de deur klemt zo of Frans z'n brommer is kapot."

Hij zweeg en staarde bedeesd naar de kiezeltjes tussen zijn voeten.

Ik kreeg het gevoel dat ik iets moest gaan zeggen en dus zei ik:"Ja, ik heb zelf ook een....."

"Een schijthuis is het en anders niet, met z'n politiek," was hij mij voor.

Nu brandde ik wel van nieuwsgierigheid. "Politiek?" vroeg ik.

"Politiek, ja," zei hij, "politiek. Een eigen partij heb-ie opgericht, de GUA-partij. GUA.," herhaalde hij expliciet alsof het een vies woord gold.

"Met nog een zootje andere lapzwansen uit de wijk. GUA dat staat voor Geweld-Uit-Amsterdam. Hoe haaltje je 't in je paardenkop. Agressie uit Amsterdam. Nou voor 14 dagen terug heb-ie geweten, wat het betekent. Heb-ie van mij een soejang voor z'n bek gekregen, dat-ie twee dagen suizebolde...de eikel."

Hij ging achterover zitten tegen de armsteun en een hemelse glimlach verscheen op zijn door en door gerimpelde gezicht. Hij zette zijn bril af en plaatste daar een opzet zonnebril op. Het zonnetje werd inderdaad wat feller. Ik zette ook mijn zonnebril op.

"Kom ik voor veertien dagen geleden bij ze, want de kledingstandaard lag van de muur, ken die stumper zelf niet vastzetten. 't Zonnetje scheen en het was zaterdag, dan ga ik vooreerst iedere keer effe neuten bij de Schep, weet je niet, van Jopie. Bij de Schep dus. Goed, ik was er een paar over m'n taks. Kom ik bij m'n kleine meisje, althans dat dacht ik, staat de deur op een kier. Loop ik de kamer in en zien ik de deuren van het balkon openstaan. En wat denk jij nou dat ik zag?? Nou?"

Ik .

"Legt er een vreemd wijf met blote tieten op het terrasje en eikeltje zit ernaast met een glas pils in zijn hand. Wordt het me daar toch rood voor de ogen, omdat als je aan mijn dochter komt, dan kom je aan mij. Hij staat op en loopt zo op me af . Zegt nog Dag Pa tegen me..... Ik ben je Pa niet meer, zeg ik tegen hem en geef hem zo meteen een kneiter voor zijn harses, dat de klokken begonnen te luiden."

Met zijn rechterhand zwaaide hij de vuist weer voor zich uit, als een reprise van de daad. Zijn stem was aangezwollen tot de echte ruziestem.

Hij liet zijn hand zakken in zijn schoot en zuchtte diep.
"Staat in-ene m'n dochter achter me, geeft een gil en grijpt me bij m'n schouders en trekt me zo de hal in, want die meid is sterk hoor. Dat heb ze van d'r paps. Voor ik het weet sta ik buiten en wordt de deur dichtgeslagen. Door het raampie roept ze tegen me, dat ik d'r niet meer bij haar in mag komen."

Hij haalde diep adem en blies de lucht met bolle wangen sissend weer uit.
"Heb ik een ruikertje voor d'r gekocht om het goed te maken. Ik denk wel dat ze't aanneemt. Die ken toch ook niet zonder d'r pappie. Ja, hoe kon ik nou weten, dat het z'n zus was?'"

Hij stond op en zei:" Ik ga eens bekijken of ze al wakker zijn. Tabee makker."

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15

Comments on “Effe lekker uitwaaien in het park in Amsterdam in mijn eentje”

Leave a Reply

Gravatar